Πρώτη Σεπτεμβρίου σήμερα. Το τέλος των διακοπών ή έστω του Αυγούστου, που για πολλούς από εμάς είναι ο ομορφότερος μήνας του χρόνου.
Κάτι όμορφο, λοιπόν, τελειώνει. Όμως τι είναι αυτό που ξεκινά;
Η σημασία του να μας αρέσει η ζωή μας και μετά τον Αύγουστο
Γιατί όσο όμορφος και αν είναι ο μήνας που πέρασε, δεν παύει να είναι το διάλειμμα –η εξαίρεση–, αλλά όχι οι κανονικοί ρυθμοί ζωής. Και η ζωή περιλαμβάνει και τους υπόλοιπους έντεκα μήνες. Και αν δεν είναι ευχάριστοι, τότε πόσοι Αύγουστοι χρειάζονται για να μας σώσουν; Σίγουρα όχι όσοι χωράνε σε αυτή τη ζωή.
Ο χειμώνας μπορεί να είναι όμορφος, παρά τις δυσκολίες
Δεν θα σου πω απαραίτητα να φέρεις τη ζωή σου σε τέτοιο σημείο που να μοιάζει πάντα με καλοκαίρι. Θα σου πω όμως να βρεις τα κρυμμένα καλοκαίρια που υπάρχουν μέσα στο φθινόπωρο ή τον χειμώνα.
Εκεί που όσα ζεσταίνουν την ψυχή σου, δεν θα τα παγώσει ποτέ οποιοσδήποτε χειμώνας. Σε εκείνες τις στιγμές που ο χρόνος σταματά ή εκεί που η καρδιά σου χτυπάει δυνατά. Στις οάσεις μέσα στην έρημο που ίσως διασχίζεις. Στα θαρραλέα χαμόγελα που μπορούν να ξεπροβάλουν ανάμεσα στα δάκρυα.
Σου εύχομαι τον Σεπτέμβριο αυτό να έχεις στραμμένο το βλέμμα σου σε όσα σου δίνουν χαρά και σε γεμίζουν, ακόμα και αν δεν αποτελούν –ακόμα– την καθημερινότητά σου.
Καλό μήνα και καλή νέα σεζόν, όπως μου αρέσει να λέω τα τελευταία χρόνια!