Ψεύτικοι άνθρωποι…
Συχνά πρόκειται για εκείνους που έχασαν την εκτίμηση για τον εαυτό τους, αλλά και που δεν πιστεύουν ότι είναι εφικτό να την αποκαταστήσουν. Και έτσι τον προδίδουν, αφήνοντάς τον κλεισμένο σε ένα υπόγειο, όπου κανέναν δεν αφήνουν να τον επισκεφτεί.
Προφανώς, όλοι μας έχουμε ελαττώματα και πράγματα που θα θέλαμε να αλλάξουμε. Και σίγουρα δεν πρόκειται να αποκαλύψουμε όλες τις πτυχές μας στον καθένα – και αυτό είναι κάτι απόλυτα θεμιτό.
Αυτό όμως που δεν μου αρέσει να βλέπω είναι η συνειδητή προσπάθεια κάποιων να ξεγελάσουν. Να χειριστούν και να παρουσιάσουν μία εικόνα που βρίσκεται πολλά χιλιόμετρα μακριά από αυτό που είναι. Και αν δεν πρόκειται να κερδίσουν κάτι, είναι δικό τους ζήτημα. Αν όμως αποσκοπούν σε κάποιο όφελος, τότε γίνονται επικίνδυνοι.
Κρύβονται καλά, όμως πάντα αφήνουν πίσω τους σημάδια.
Είναι κρυμμένα σε χαμόγελα που σχηματίζονται γρήγορα, αλλά σβήνουν αμέσως όταν πέσουν τα φώτα.
Τα συναντάμε σε μία κολακεία που την εκφράζουν σε διαφορετικό πρόσωπο κάθε φορά, ανάλογα με το πότε το ευνοούν οι καιροί.
Ηχούν επώδυνα μέσα στην ψυχή μας, όταν «κάτι δεν μας κολλάει» σε αυτούς, τη στιγμή που όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι υπέροχοι.
Βρίσκονται στο δήθεν ενδιαφέρον τους για εμάς όταν μας βλέπουν σαν γέφυρα για τον σκοπό που θέλουν να πετύχουν, αλλά ακολουθεί απομάκρυνση όταν ακούσουν τα πρώτα απρόσμενα “όχι”.
Τον ψεύτικο άνθρωπο δεν θα τον εντοπίσεις πάντα με βάση τη λογική. Θα τον νιώσεις κυρίως μέσα στην ψυχή σου, αν προσπαθήσεις να την ακούσεις. Γιατί εκείνη πάντα θα γνωρίζει.