Κάποτε σιχαινόμουν τη φωνή μου.
Θα μου ήταν αδύνατον να φανταστώ ότι θα ανεβάσω βίντεο στο οποίο θα αφήσω μόνο τη φωνή μου να ακούγεται.
Τα τραύματά μας μπορούν να δουλευτούν. Όμως όση δουλειά και αν κάνουμε, θα έρθει η στιγμή που θα χρειαστεί να μείνουμε ευάλωτοι, κάνοντας αυτά που μας τρομάζουν.
Ποτέ δεν θα νιώσουμε απόλυτα έτοιμοι για την αλλαγή.
Δύσκολα τα πρώτα βήματα, αλλά πολύ γλυκιά η συνέχεια του ταξιδιού.
Ακόμα και μαζί με τον φόβο για παρέα. Και όσο προχωράμε, όλο και λιγότερο τον ακούμε.
Η θάλασσα των δυνατοτήτων μας είναι απέραντη και απίστευτα όμορφη. Τι και αν υπάρχουν κύματα μερικές φορές;