Μεγαλώνουμε και οι περισσότεροι από εμάς ζούμε μία ζωή που διαμορφώθηκε για εμάς, χωρίς καν να το καταλάβουμε. Κάποια στιγμή όμως, ίσως να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειάζεται να αλλάξουμε κάποια πράγματα. Ή και αρκετά.
Και τότε ερχόμαστε μπροστά στο ερώτημα:
Ποιοι θέλουμε να γίνουμε;
Πώς μπορούμε να απαντήσουμε όμως σε αυτό το ερώτημα, αν δεν ψάξουμε καλά μέσα μας; Τα πρότυπα που θα αποκτήσουμε και αυτά που θα διαβάσουμε, θα μας βοηθήσουν μόνο αν μιλάνε πραγματικά μέσα στην ψυχή μας. Διαφορετικά, πιστεύω ότι είτε θα δυσκολευόμαστε να τα καταφέρουμε είτε θα απογοητευόμαστε.
Να θυμηθούμε ποιοι πραγματικά ήμασταν
Ίσως λοιπόν να προκύψει τελικά η ανάγκη να θυμηθούμε ποιοι ήμασταν κάποτε.
Πότε όμως; Όταν ήμασταν παιδιά; Ίσως να μπορέσουμε να ανακαλέσουμε ορισμένα πράγματα και να μας φωτίσουν το μονοπάτι μας. Βέβαια, ακόμα και ως παιδιά ίσως να είχαμε προλάβει να απορροφήσουμε ήδη στοιχεία από την οικογένειά μας και τον κοινωνικό μας περίγυρο που μας επηρέασαν. Όχι απαραίτητα με αρνητικό τρόπο, αλλά μας επηρέασαν.
Με έκπληξη, θυμάμαι ότι το γράψιμο δεν μου άρεσε καθόλου όταν ήμουν μικρός. Ούτε στην πρώτη δημοτικού, ούτε καν ως το τέλος των μαθητικών μου χρόνων. Προέκυψε στην πορεία ή προϋπήρχε πάντα κρυμμένη κάπου μέσα μου αυτή η αγάπη, περιμένοντας να εκδηλωθεί; Δεν μπορώ να γνωρίζω, ακόμα.
Αν κοιτάξουμε μέσα μας, θα βρούμε τις απαντήσεις
Είτε επιλέξουμε ποιοι θέλουμε να γίνουμε είτε προσπαθούμε να θυμηθούμε ποιοι ήμασταν πάντα, ας μην χάνουμε ποτέ την επαφή με την καρδιά μας. Και όσο το επιδιώκουμε, αργά ή γρήγορα θα φτάσουμε στις απαντήσεις που θα μας δώσει.